tussen haakjes

Laat me los zei ze. Laat me los, laat me gaan. Laat me hier niet alleen in het donker staan.
Laat me los zei ze. Laat het varen, laat de wind gieren door je haren. Laat me los.

Maar hij liet niet los. Hij liet niet gaan.

Ze zat gevangen tussen z'n klauwen, werd verscheurd door z'n beet.
Het gif was langzaam, het gif was wreed. Het gif was donker en dieper dan de nacht.

Laat me los zei ze. Laat me gaan. Maar hij liet haar niet gaan.

Ze keek om zich heen en voor heel even zag ze twee ogen in het priemende donker. Voor heel even leek ze niet alleen.
Het gras prikte aan der voeten en de wind zuchte zachtjes een zucht. Terwijl ze langzaam doorliep veranderde het gras in stenen en de stenen uiteindelijk weer in zand. Het zand voelde koel en vertrouwd. Weer keek ze om zich heen. In de verte kwamen de eerste zonnestralen langzaam door de donkere nacht heen prikken.

De sterren verdwenen langzaam in de nacht terwijl de dag zich aankondigde. Ze rook de vertrouwde zilte zeelucht en haalde opgelucht adem. Ze was bijna thuis. Nog maar heel even en ze zou zijn oude vertrouwde armen weer om zich heen kunnen slaan.

De zee lokte haar bijna, nodigde haar uit. Ze liep langzaam richting de branding naar het kleine houten bootje dat rustig op en neer dobberde. Ze keek nog een keer vlug om haar heen voordat ze het water betrad. In de verte priemde de twee ogen en staarde ze haar genadeloos aan.

Het was tijd. Tijd om te gaan. En met een vluchtige sprong dook ze het bootje in. Met op haar hielen de twee priemende ogen vaarde ze richting de horizon.

Yet again I’m broken
Yet again I’m on my knees
And yet again your answers leave me crying

I can’t do this anymore
Why are you doing this to me?
In all this time it just seems you didn’t want anything from me

We were trying
At least I was
But you didn’t want me any closer than I already were

And in the end
It just seems I did everything wrong
In your eyes I was nothing but foolish

I loved you
But you left me in tears
Just angry and no remorse

That’s what saddens me most
You didn’t seem to care
You just yelled everything I did wrong

You didn’t fight for me to stay
Instead you yelled harder to make me go away
It worked, I went away

Vrij
 Vrij van jou gif, vrij van jou verwoestende tanden
Van je vlijmscherpe woorden

Je was als een giftige bloem
Mooi, maar alleen om naar te kijken
Dodelijk wanneer je werd aangeraakt

Als een soort vlieg zat ik vast in je web
Terwijl jij nog niet wist wat je met me zou doen
Voor altijd starende naar je prooi, maar nooit overgaan op de kill

Je liet me als een schilderij hangen aan je muur
Ik mocht toekijken, maar niet meedoen
Ik was in je zicht, maar nooit dichtbij

Je wist het niet, dus liet je mij de keuze maken
Je wist het niet, maar toch zocht je contact
En toen de keuze was gemaakt, wist je het nog steeds niet

Maar nu, op deze mooi avond
Ben ik vrij van je versmorende contact en van je giftige walmen
Voor altijd vrij, want nu heb ik de macht

Liefde is werken, liefde is pijn.
Liefde is samen soms minder gelukkig zijn.
Voor liefde wil ik vechten, voor liefde wil ik gaan.
Een romanticus in hart en nieren blijft niet aan de zijlijn staan.

Ik kan het nog steeds niet
Dat laten gaan staat me niet
Heb ik seks met iemand anders, dan dwaal jij door mijn hoofd
Ik vergelijk ze met je, ik vergelijk potentiële leuke jongens met jou
Steeds weer

En steeds weer breken we de regels, gaan we te ver
Ga ik te ver
Laat ik me te ver meeslepen
In je blik, je ogen, je greep, je woorden
En steeds weer kukel ik er in

Ik ben verslaafd
Aan jou, de seks, het idee, het verlangen
Als twee idioten spelen we met elkaar
Of jij met mij, daar ben ik nog steeds niet uit
En steeds weer zeggen we dat het fout is
Dat we moeten stoppen

En steeds weer vinden we elkaar
De een verloren, de ander verdwaald
Gillend dat het slecht is, dat het niet oké is
Stampend wanneer ik te veel vraag, wanneer zwart op wit grijs wordt

De emoties leven, ik weet het zeker
Daarom kap je het steeds af, daarom wil ik steeds meer
En misschien leef ik in een waan, zit het tussen m’n oren
Maar vertel me niet dat je het niet voelde